مولکول IgE در سال ۱۹۶۰ میلادی بعنوان پنجمین کلاس ایمونوگلوبولین ها کشف و معرفی گردید. IgE در حدود کمتر از ۰.۰۰۱ درصد از ایمونوگلوبولین های سرم را تشکیل میدهد و توسط لنفوسیتهای B خون محیطی، پلاسماسل های موجود در طحال، دستگاه گوارش، دستگاه تنفسی و سیستم لنفوئیدی ترشح می شود. گروههای خاصی از گلبول های سفید از جمله، بازوفیلها و ماست سلهای بافتی دارای رسپتورهای سطحی برای IgE میباشند
